Zespół aktorski

Aktorzy

Błażej Peszek

Błażej Peszek

Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego, w Krakowie /1993/

1.01.1994 – 31.08.1999 – Teatr im. J. Słowackiego, Kraków
1.09.1999 – 31.08. 2003 – Teatr Nowy, Łódź
1.09.2003 – Narodowy Stary Teatr, Kraków

Błażej Peszek potrafił oczarować widzów, wcielając się w postać atletycznego architekta Ludwika w adaptacji „Kosmosu” Krzysztofa Garbaczewskiego. Ta „oniryczno-surrealistyczna opowieść, tkwiąca gdzieś pomiędzy kosmosem a zakamarkami podświadomości” (Łukasz Gazur, „Dziennik Polski”) to oczywiście tylko jeden z wielu spektakli narodowej sceny, gdzie można podziwiać aktorskie zdolności artysty. Aktor zachwyca i bawi także jako Apollo w „Orestei” i Książę Bogusław Radziwiłł w „Trylogii” Klaty, śmieszy do łez jako Łykaczewski w „Pijakach” Wysockiej. Uwodził szorstkim wdziękiem w „Piekarni”, „Amfitrionie” i „Anatomii Tytusa” Klemma, stworzył świetne role w spektaklach Kleczewskiej („Sen nocy letniej”) i Zadary („Utopia będzie zaraz”).

Zauważona została także rola męża w dramacie Martina Heckmannsa „Ojciec matka tunel strachu”, wyreżyserowanym przez Wojtka Klemma: „Błażej Peszek gra męża swojej autentycznej żony Katarzyny Krzanowskiej, a ich ojciec i teść, Jan Peszek wciela się w postać dziecka. Dzięki temu przedstawienie wznosi się na jeszcze wyższy poziom metafory, a problemy rodzicielskie zapętlają się w międzypokoleniowym kontredansie” – relacjonowała Magda Huzarska-Szumiec w „Gazecie Krakowskiej”. Zanim dostał angaż w Narodowym Starym Teatrze, zagrał wiele ciekawych ról w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie – m.in. w „Opisie obyczajów II” czy „Obywatelu Pekosiu” Grabowskiego (świetny w roli tytułowej) – i w Teatrze Nowym w Łodzi.

Aktor nie ogranicza się tylko do gry na scenie, zajmuje się także reżyserowaniem spektakli.   Jednym z nich jest „Karol. Nowy ład świata”, powstały w Teatrze im. J. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim z dwóch jednoaktówek – Sławomira Mrożka i Harolda Pintera. W tym samym teatrze aktor wyreżyserował także „Hamleta”, w którym „dokonał własnej interpretacji szekspirowskiego tekstu, przenosząc akcenty, zmienił wymowę poszczególnych scen, ale też i całości” (Joanna Ostrowska, teatralny.pl). Wielkim sukcesem cieszył się także wyreżyserowany przez niego „Pojedynek. Zabawa w detektywa” wg tekstu „Detektyw” Anthony’ego Shaffera (Teatr Miejski w Lesznie), gdzie aktor występuje razem ze swoim ojcem – Janem Peszkiem.

Szeroki wachlarz aktorskich środków, umiejętność żonglowania nastrojami, sceniczna charyzma i autentyczność oraz niezwykła sprawność fizyczna (trenuje kick-boxing) sprawiają, że aktor jest chętnie obsadzany przez reżyserów różnych pokoleń. W debiutanckim „Ajasie” Marii Spis (2007, polska prapremiera dramatu Sofoklesa!) aktorowi w przejmujący sposób „udało się wyrazić nie tylko szaleństwo, ale także wielki ból człowieka oszukanego przez najbliższych przyjaciół” (Justyna Nowicka). Zachwycił mroczną determinacją, z jaką wcielił się w króla-syfilityka Jana I Olbrachta w multimedialnym „Poczcie Królów Polskich” Garbaczewskiego. Zaskoczył jako Królowa Izabela w „Edwardzie II” Augustynowicz: „świetny Błażej Peszek, obsadzony w roli kobiecej zgodnie z konwencją teatru elżbietańskiego. Grając Izabelę, balansuje na granicy parodii, pokazuje nie tyle jakąś realistyczną kobiecość, ile nieprzystawalność, odmienność od świata mężczyzn. Królowa, odepchnięta przez małżonka, spróbuje włączyć się do męskiej gry i stanie po stronie jego politycznych przeciwników. To nie może się udać – będzie dziwadłem, gorszą, karykaturalną wersją mężczyzny”(Justyna Nowicka, Radio Kraków). Świetną kobiecą rolę królowej Roamundy (wystylizowanej na Conchitę Wurst) zagrał także w obrazoburczej realizacji „Króla Ubu” Jana Klaty.

Wyzwaniem była postać Płomyka w inscenizacji nagrodzonego Gdyńską Nagrodą Dramaturgiczną tekstu Artura Pałygi „W środku słońca gromadzi się popiół”, w reż. Wojciecha Farugi. Aktor często występuje gościnnie, m.in w Łaźni Nowej, gdzie razem z ojcem wcielili się w postaci Bruce’a i Brandona Lee („Wejście Smoka. Trailer”), a pracę nad spektaklem poprzedziła podróż do Chin. Szerokiej publiczności znany jest z seriali TV i kina. (afw, sza, db)

W teatrze

Pozostałe