Zespół aktorski

Aktorzy

Radosław Krzyżowski

Radosław Krzyżowski

Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie (1994).

1.09.1994 – 31.08.1998 ­– Teatr im. Słowackiego, Kraków
1.09.1998 – 31.08.2003 – Stary, Teatr, Kraków
1.09.2003 – 31.10.2015 – Teatr im. Słowackiego, Kraków
15.10. 2015 ­– Narodowy Stary Teatr, Kraków

„Pan Młody Radosława Krzyżowskiego to rola absolutnie wybitna, jedna z najlepszych, o ile nie najlepsza w dorobku tego aktora. Postać rozedrgana, nawet dosłownie rozdarta, bo między dawną kochanką a młodą żoną, niepozbawiona i pewnej buty, ale i czułości”. Tak o roli Radosława Krzyżowskiego w monumentalnej inscenizacji „Wesela” w reżyserii Jana Klaty pisała Fanny Kaplan. W innych odsłonach możemy zobaczyć aktora w spektaklach duetu Strzępka&Demirski – „Roku z życia codziennego w Europie środkowo-Wschodniej”, gdzie wciela się w rolę Księdza, którą celnie i ostro, ale bez niepotrzebnej groteskowości punktuje rozmaite przywary całej grupy społecznej oraz w „Triumfie woli”, gdzie umiejętnie podnosi na duchu widzów jako „Mountain Man”, który przekopał górę oraz człowiek, który „wynalazł ogień”. Aktor znakomicie zbudował także postać antypatycznego doktora Helmera, który stanowi „ciekawy kontrapunkt” (Piotr Urbanowicz) dla pozostałych bohaterów adaptacji „Królestwa” Remigiusza Brzyka.

Aktor, powrócił do Starego Teatru w sezonie 2015/2016 wyznając: „Powoli formuje się nowy kształt tego teatru, zupełnie inny język niż ten, do którego przywykłem. Dla artysty to wizja bardzo kusząca – znaleźć się w miejscu, które operuje inną poetyką, nową estetyką. Myślę, że dla każdego, kto porusza się w rejonie sztuki, takie zmiany są absolutnie konieczne”. W 2018 roku aktor został wybrany na przewodniczącego Rady Artystycznej, która kształtuje repertuar Starego Teatru. Od lat współpracuje również z Teatrem STU, grał w Łaźni Nowej, w Teatrze Polskim w Warszawie.

Aktor ma w swoim dorobku sztandarowe postacie z teatralnego słownika: Hamleta, Makbeta, Edypa, Rogożyna, Stawrogina. Powrót do zespołu Starego Teatru otworzył nowy etap jego artystycznej drogi. Rozpoczął świetnie zbudowaną rolą Burmistrza Petera Stockmanna we „Wrogu ludu” Ibsena w reżyserii Jana Klaty – wyważonego, powściągliwego w wyrażaniu emocji, stanowiącego ostry kontrast dla wypowiadanych z apodyktycznym szaleństwem racji scenicznego brata – Doktora Tomasa Stockmanna. Zaskoczył widzów „Masary” w reżyserii Stanisława Mojsiejewa, znakomicie przyjęto także rolę Księżnej Iriny w „Szewcach” w reżyserii Justyny Sobczyk, okrzykniętą przez Łukasza Drewniaka najlepszą rolą męską w sezonie 2016/2017 („Teatr”).

Perfekcjonista z wielką wyobraźnią zagrał wiele świetnych ról, m.in. obsypanego nagrodami tytułowego Hamleta w inscenizacji Krzysztofa Jasińskiego. „Od Krzyżowskiego nie można oderwać oczu. Jego Hamlet jest niezwykle męski, zadziorny. Ale pod tą zadziornością kryje się wrażliwość, pewien rodzaj rozedrgania, dany nie każdemu”  – pisała Magdalena Huzarska-Szumiec. Po latach, w tym samym przedstawieniu zagrał rolę Klaudiusza i otrzymał, jako pierwszy z krakowskich twórców, Nagrodę Wyspiańskiego za osiągnięcia artystyczne.

Podczas pierwszych pięciu sezonów w Starym Teatrze zagrał kilka ról w bardzo zróżnicowanym repertuarze m.in. u: Tadeusza Bradeckiego w „Karierze Artura Ui”, Remigiusza Brzyka w „Wiśniowym sadzie”, Jerzego Jarockiego w „Trzecim akcie według «Szewców»”. Za rolę Czeladnika w tym spektaklu został nagrodzony na XXVIII Opolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Polska”.

Lata w zespole Teatru im. Juliusza Słowackiego, w którym stał się jednym z pierwszoplanowych aktorów, to czas osiągnięcia pełni dojrzałości artystycznej z jej świadomością, dystansem, mistrzostwem warsztatowym. Na Placu Św. Ducha stworzył kilkanaście wybitnych ról, m.in. w wielkim przedsięwzięciu Barbary Sass, jakim była inscenizacja „Czarodziejskiej góry” Tomasza Manna: „świetny kuzyn Joachim. W nim może najmocniej splata się życie ze śmiercią. W postawie, sile głosu Krzyżowskiego jest jego twardość i zamiłowanie do wojskowego drylu. Potem to ciało rozpada się niemal na naszych oczach. Wielkie zwycięstwo aktora”. Lermontowska „Maskarada” w reżyserii Nikołaja Kolady przyniosła kolejną kreację: „Arbienin objawia się jako dojrzały, ale zgorzkniały mężczyzna, przelękniony smugą cienia, w którą wchodzi, niewierzący w dobro i wierność. Jego ukochana Nina jest zawsze daleko, a blisko – starucha – Śmierć, jedyna prawdziwa żona i oblubienica. Krzyżowski mówi monologi jasno, czysto i rozumnie, ma od lat predyspozycje do grania gigantów” – ocenił Łukasz Drewniak.

(eb, db)

 

Nagrody

2019 – Studencka nagroda teatralna „Chodźże do teatru” w kategorii najlepszy aktor
2019 – XXV Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź – nagroda publiczności za najlepszą rolę męską w spektaklu „Rok z życia codziennego w Europie Środkowo-Wschodniej”, reż. Monika Strzępka
2012 – Nagroda im. S. Wyspiańskiego
2003 – XXVIII Opolskie Konfrontacje Teatralne –nagroda aktorska za rolę Czeladnika I w przedstawieniu „Trzeci Akt wg Szewców” S. I. Witkiewicza, reż. J. Jarocki
2001 – stypendium twórcze miasta Krakowa

Odznaczenia

2012 – Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis

W teatrze

W repertuarze

Pozostałe