Opowieść o tęsknocie, braku i desperackich próbach odnalezienia bezpieczeństwa. 

・

To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego, który po pięciu latach przerwy wraca do teatru i razem z Remigiuszem Brzykiem tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a Hamlet funkcjonuje w świecie zdominowanym przez patriarchat.  

・
Mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać nowego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna. 

・

W scenariuszu wykorzystano fragmenty „Hamleta” Williama Shakespeare’a w przekładzie Macieja Słomczyńskiego. 

・

Bodźce sensoryczne:
głośna muzyka; wysokie dźwięki; migające światła; dym sceniczny; dłuższa sekwencja obrazu obracającej się karuzeli.

Treści wrażliwe:
tematyka kryzysu psychicznego; liczne odniesienia do tematyki samobójczej; scena pozorowanego wieszania się; choroba onkologiczna; trudne relacje rodzinne; krótka scena nagości (aktor stoi tyłem do widzów); liczne wulgaryzmy.

Interakcje z widzami: aktor wielokrotnie zwraca się bezpośrednio do widowni.

UTWORY WYKORZYSTANE W SPEKTAKLU CHRONIONE SĄ PRZEZ STOWARZYSZENIE AUTORÓW ZAIKS

Yasmin Levy, „La Alegria” (muzyka i słowa Yasmin Levy), Phil Collins, „In the Air Tonight” (muzyka i słowa Phil Collins), Warszafski Deszcz, „Aluminium” (muzyka „Waco” Łukasz Mielcarz, słowa Jacek „Tede” Graniecki), Paluch, „SZAMAN” (muzyka Kamil Pisarski, słowa Łukasz Paluszak)

Spektakl został przyjęty do 33. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej

Mam coś w głębi nie do przedstawienia. HAMLET- program

・