Zespół aktorski

Aktorzy

Bogdan Brzyski

Bogdan Brzyski

Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, im. L. Solskiego w Krakowie /2001/

1.09. 1998 – Stary Teatr, Kraków

Po mistrzowsku zbalansowaną rolą dziennikarza Billinga, konformisty cierpiącego na przebłyski uczciwości, Bogdan Brzyski niewątpliwie przyczynił się do ogromnego sukcesu „Wroga ludu” Ibsena (2015) – spektaklu, w którym „Jan Klata […] obnaża zdeformowaną demokrację, która zasadę poszanowania praw wszystkich obywateli zmieniła na interes większości” (Alina Bosak, „Biznes i Styl online”). W spektaklu „Masara”, w reżyserii Stanisława Mojsiejewa – brutalnej i bezkompromisowej realizacji znakomitego tekstu litewskiego dramatopisarza Mariusa Ivaškevičiusa, Bogdan Brzyski wcielił się w rolę Żołnierza i Jeńca wojennego. To między innymi jego rola w spektaklu została doceniona przez krytyków: „Aktorzy? Rewelacja (…) Tekst w wykonaniu tych właśnie aktorów, wyśmienitych aktorów Starego można też czytać jako polemikę bądź dialog – z Klątwą Frljicia i z Wrogiem ludu Klaty” (Fanny Kaplan).

Utalentowany aktor o ogromnej scenicznej wrażliwości w Starym Teatrze zadebiutował w spektaklu „Lunatycy. Hugenau, czyli Rzeczowość” (1998) wg Hermanna Brocha w reżyserii Krystiana Lupy i od tego czasu znajduje się w stałym zespole. Rok później Paweł Miśkiewicz dostrzegł w młodym aktorze idealne ucieleśnienie Melchiora Gabora w swojej inscenizacji „Przebudzenia wiosny” Franka Wedekinda (1999); Brzyski zagrał także w jego świetnej przyjętej „Niewinie” (2004) oraz w „Kosmosie” Gombrowicza (w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu, 1999).  Aktor ma w swoim dorobku role u takich reżyserów, jak: Petr Zelenka („Oczyszczenie”, 2007), Jan Klata (m.in. „Tajny agent”, 2011, „Król Lear”, 2014) czy Krzysztof Garbaczewski („Hamlet”, 2015).

Pojawiał się w bardzo różnorodnych wcieleniach: komicznego Władzia Mickiewicza, zapamiętale wymazującego z oficjalnego wizerunku ojca wszelkie niekorzystne fakty, w feerycznym spektaklu „Towiańczycy, królowie chmur” czy Sędziego, który z widowni obserwuje cały przebieg „Sprawy Gorgonowej”, by w końcu wydać wyrok (oba przedstawienia duetu Janiczak/Rubin). Swoje możliwości zaprezentował jako egocentryczny Parys i bezwolny Ezaw w multimedialnym „Akropolis” wg Wyspiańskiego w reż. Łukasza Twarkowskiego, czyli „matrixowej symulacji bytów, które albo błądzą w całkowitej ciemności albo przeprowadzają improduktywne konwersacje – jak zauważył Łukasz Badula (kulturonline.pl), dodając: „Parys (Bogdan Brzyski) próbuje nadaremnie zrozumieć swoje przeznaczenie i jednocześnie je przezwyciężyć”.

Aktor wystąpił także w inscenizacjach Michała Borczucha w Starym Teatrze („Wielki człowiek do małych interesów”, „Werter”, „Brand. Miasto. Wybrani”); a w polskiej prapremierze „Piekarni” Brechta w reż. Wojtka Klemma efektownie wykreował Handlarza drewnem Reutera, bezwzględnego przedstawiciela władzy pieniądza. Nie tylko teatromani pamiętają jego wzruszającą i jednocześnie szalenie zabawną wersję postaci Franciszka Piszczały (vel Tyzbe) w entuzjastycznie przyjętej, kultowej wersji „Snu nocy letniej” wg Szekspira zrealizowanej przez Maję Kleczewską (2006). Jak pisał Roman Pawłowski („Gazeta Wyborcza”): „Śmiech zamiera w gardle, kiedy Pyram gra autentyczną rozpacz po śmierci kochanki, a Tyzbe (Bogdan Brzyski) żarliwie wyznaje miłość nad martwym ciałem Pyrama”.
Na jego rozumienie teatru i sposób pracy nad rolą wielki wpływ miała wieloletnia współpraca z Krystianem Lupą, który obsadzał aktora w swoich spektaklach realizowanych na Scenie Kameralnej. Widzowie pokochali aktora za postać zagubionego w komunistycznej Moskwie poety Iwana Bezdomnego, którego w przejmujący sposób zagrał w „Mistrzu i Małgorzacie” wg słynnej powieści Bułhakowa; zauważone zostały jego role z „Zaratustrze” (Johannes, Orzeł). Brawura, wręcz szarża maskujące chorobliwą nadwrażliwość cechowały stworzone przez aktora sugestywne wizerunki postaci wiecznie naćpanych gwiazd Andy’ego Warhola w „Factory 2”: tancerza-samobójcy Freddiego (którego narkotyczny odlot zakończył się autentycznym skokiem przez okno) oraz transwestyty Jackie Curtis – poety, dramaturga i aktora. (afw, db)

W teatrze

W repertuarze

Pozostałe