Opowieść o tęsknocie, braku i desperackich próbach odnalezienia bezpieczeństwa. 

・

To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego, który po pięciu latach przerwy wraca do teatru i razem z Remigiuszem Brzykiem tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a Hamlet funkcjonuje w świecie zdominowanym przez patriarchat.  

・
Mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać nowego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna. 

・

W scenariuszu wykorzystano fragmenty „Hamleta” Williama Shakespeare’a w przekładzie Macieja Słomczyńskiego. 

Bodźce sensoryczne:

• głośna muzyka;

• wysokie dźwięki;

• migające światła;

• dym sceniczny;

• dłuższa sekwencja obrazu obracającej się karuzeli.

Treści wrażliwe:

• tematyka kryzysu psychicznego;

• liczne odniesienia do tematyki samobójczej;

• scena pozorowanego wieszania się;

• choroba onkologiczna;

• trudne relacje rodzinne;

• krótka scena nagości (aktor stoi tyłem do widzów);

• liczne wulgaryzmy.

Interakcje z widzami:

• aktor wielokrotnie zwraca się bezpośrednio do widowni.

Inne:

• scena z udziałem psa.

UTWORY WYKORZYSTANE W SPEKTAKLU CHRONIONE SĄ PRZEZ STOWARZYSZENIE AUTORÓW ZAIKS

• Yasmin Levy, „La Alegria” (muzyka i słowa Yasmin Levy)
• Phil Collins, „In the Air Tonight” (muzyka i słowa Phil Collins)
• Warszafski Deszcz, „Aluminium” (muzyka „Waco” Łukasz Mielcarz, słowa Jacek „Tede” Graniecki)
• Paluch, „SZAMAN” (muzyka Kamil Pisarski, słowa Łukasz Paluszak)

Mam coś w głębi nie do przedstawienia. HAMLET- program