Rozpoczęliśmy próby do ostatniej premiery tego sezonu – spektaklu Remigiusza Brzyka i Pawła Demirskiego Mam coś w głębi nie do przedstawienia. HAMLET, opowieści o tęsknocie, braku i desperackich próbach odnalezienia bezpieczeństwa.  

・

To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego – historia jego zmagań z nieprzeżytą żałobą po śmierci własnego ojca i jej konsekwencji w dorosłym życiu pisarza. Na kanwie tej intymnej historii Remigiusz Brzyk tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a nadrzędną strukturą, w której funkcjonuje Hamlet pozostaje patriarchat. To jednocześnie wielki powrót Demirskiego do teatru po pięciu latach przerwy, które spędził, tworząc fabuły telewizyjne m.in. W imię Jakuba S. i Anielę. 

・

W spektaklu mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać swojego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna. 

・ 

Mam coś w głębi nie do przedstawienia. HAMLET jest okazją do przyjrzenia się współczesnemu rodzicielstwu, pełnemu mitów i nowych stereotypów. Przede wszystkim jednak to konfrontacja z samym zagadnieniem bycia ojcem, nawet nie rodzicem, ale właśnie ojcem, rozumianym jako specyficzny przejaw bycia mężczyzną. 

・

Scenografię i kostiumy do spektaklu projektuje Marika Wojciechowska. Muzykę skomponuje Jacek Grudzień, a za choreografię odpowiada Anna Obszańska.

W obsadzie zobaczymy Michała Badeńskiego, Bogdana Brzyskiego, Małgorzatę Gałkowską, Romana Gancarczyka, Krzysztofa Globisza, Zbigniewa W. Kaletę, Paulinę Kondrak, Radosława Krzyżowskiego, Filipa Perkowskiego, Przemysława Przestrzelskiego i Kamila Pudlika.

Inspicjentem spektaklu jest Zbigniew S. Kaleta.  

fot. HaWa