Zespół aktorski

Aktorzy

Szymon Czacki

Szymon Czacki

Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie (2006).

15.03.2006 – 31.08.2015, Teatr Współczesny, Wrocław
1.09.2012 – Stary Teatr, Kraków

„Aktor do zadań specjalnych”, jak pisał o Szymonie Czackim Tomasz Kaczorowski („Nowa Siła Krytyczna”), śpiewając szarpie sumienia widzów w „Głodzie” Anety Groszyńskiej. To właśnie po tym spektaklu Maciej Stroiński napisał: „dzięki takim artystom Stary jest, czym jest, że można do niego chodzić na przykład codziennie” (e-teatr.pl). Podobne recenzje aktor zebrał po premierze „Podopiecznych” w reżyserii Pawła Miśkiewicza, gdzie wciela się w jedną z anonimowych postaci – imigrantów. To on także rozbawia widzów, wprowadzając ich jako Czeladnik II do inscenizacji „Szewców” Justyny Sobczyk, autotematycznego spektaklu o rzemiośle, jakim w istocie jest aktorstwo.

W Starym Teatrze Szymon Czacki zadebiutował rolą Reżysera w „Naszym mieście” Wildera (2011) w reżyserii Szymona Kaczmarka, a rok później dołączył do stałego zespołu. Niekwestionowany sukces przyniosła mu rola groteskowego rockmana Stanisława Retro w „Pawiu królowej” (2012) Świątka (nagroda dla najlepszego aktora na Koszalińskich Konfrontacjach Młodych m-teatr, 2013). Kama Pawlicka (Teatr dla Was) pisała: „Ta z pozoru bezsensowna narracja, te opowieści o braku wzwodu czy prezenterce telewizyjnej, która za wszelką cenę chce zrobić karierę, kryją jednak śmiech przez łzy. Bo z tym absurdem serwowanym nam ze sceny stykamy się codziennie, takich Stanisławów Retro pełne są periodyki typu «Pani domu», czy «Tele tydzień». To nasz grajdoł, swojski, udomowiony”.

Aktor niezwykle plastyczny, operujący szeroką gamą środków, doskonalił swój warsztat w spektaklach Peszka, Meissner, Augustynowicz, Wysockiej (szczególnie w wielokrotnie docenianym „Kasparze”), Zadary czy Passiniego, w którego „Wandzie” (2013) wcielił się w przejmującą rolę Wandy-Chłopca i Ofelii. Na scenie Starego Teatru przykuwał uwagę jako wyrafinowany, bezwzględny polityk Zygmunt III Waza w „Poczcie Królów Polskich” (2013) Garbaczewskiego czy operujący gładkimi frazesami Mortimer w „Edwardzie II” Augustynowicz (2014). Uwodził rolą Spektrofoba w „Geniuszu w golfie” Szczawińskiej (2014), wymagającą formalnej dyscypliny i wręcz muzycznego nastrojenia się partnerów.

Zabłysnął także podwójną rolą Rotschilda/Wilka z Wall Street w „nie-boskiej komedii. WSZYSTKO POWIEM BOGU!” (2014) w reżyserii Moniki Strzępki, za którą wraz z całym zespołem aktorskim otrzymał Nagrodę im. S. Wyspiańskiego. Jacek Cieślak w „Rzeczpospolitej” następująco charakteryzuje graną przez niego postać: „Główną negatywną postacią jest Rotschild, żydowski plutokrata, wilk w ludzkiej skórze – Wilk z Wall Street (rewelacyjny Szymon Czacki). Jego religią jest robienie fortuny kosztem szaraczków, bo to daje polisę na życie nawet w czasach katastrofy, kiedy nam została modlitwa. Ale nie chodzi o Holokaust, tylko o bankowy krach. Rotschild mówi to samo co izraelscy rasiści: życie tysiąca palestyńskich matek się nie liczy, gdy trzeba uratować jedną żydowską matkę”.

Aktor wcielił się w postać Amerykańskiego Producenta, szukającego dobrego ujęcia oraz miejsca w Hollywood dla Rity Gorgonowej, tytułowej bohaterki przedstawienia Wiktora Rubina i Jolanty Janiczak. Tak zaś o kolejnej roli Czackiego w inscenizacji Starego Teatru pisze Witold Mrozek: „«Hamlet» Garbaczewskiego uwodzi nie tylko siłą obrazów czy dowcipem adaptacji, ale też rewelacyjnym aktorstwem, które zresztą samo w sobie jest tu tematem. Szymon Czacki jako dworzanin Guildenstern jest jednocześnie reżyserem wprowadzającym Hamleta-aktora w tajniki postaci. Poddaje tropy, które choć brzmią jak wysoce intelektualny dyskurs, w istocie są stekiem komunałów. Czarny golf, nieodłączny papieros i charakterystyczne «r» to jaskrawa stylizacja na Konrada Swinarskiego (1929-1975). Słynny artysta swojego «Hamleta» w Starym nie dokończył – próby przerwała jego śmierć w katastrofie lotniczej”.
Umiejętności improwizacji, otwartości na eksperyment oraz niemałej sprawności fizycznej wymagał z kolei od aktora spektakl „Dekalog” (2016), będący dialogiem z chrześcijańską tradycją, prowadzonym przez chińskiego reżysera Tiana Gebinga. (awf, db)

Nagrody

2015 – Nagroda im. S. Wyspiańskiego
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr – nagroda dla najlepszego aktora za rolę w przedstawieniu „Paw królowej” wg D. Masłowskiej, reż. P. Świątek

W teatrze

W repertuarze

Pozostałe