Zespół aktorski

Aktorzy

Roman Gancarczyk

Roman Gancarczyk

Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, im. L. Solskiego w Krakowie /1988/.

„Świetny”! – tym magicznym słowem, cieszącym ucho każdego aktora Witold Mrozek docenił brawurową rolę Leona, graną przez Romana Gancarczyka w „Kosmosie” w reżyserii Krzysztofa Garbaczewskiego. Postać zdziecinniałego, rozerotyzowanego ojca rodziny „rozpamiętującego potajemnie dawne podboje i sublimującego się w drobne natręctwa” przykuła uwagę również innych recenzentów: „w jej starczym ciele wciąż są ukryte erotyczne moce, fizyczne niespełnienia i powrót do dawnych seksualnych uniesień – pisała Kinga Kurysia na portalu Teatr dla Was o roli wszechstronnie utalentowanego aktora i pedagoga mistrzowsko łączącego zawodową skromność z niezwykłą sceniczną charyzmą. Jego talent niedawno chętnie wykorzystał również Paweł Miśkiewicz w „Podopiecznych” Elfriede Jelinek.

Na scenie przy ul. Jagiellońskiej Roman Gancarczyk zadebiutował jeszcze jako student w roku 1987, a do zespołu trafił sześć lat później. Aktor rozchwytywany przez reżyserów, potrafi odnaleźć się w bardzo różnych stylistykach, zawsze odciskając na spektaklach silne piętno swej osobowości. Udowodnił to m.in. rolami w prapremierze „Miłości na Krymie” Mrożka w reż. Wojtyszki, „Makbecie” Wajdy, „Iwonie, księżniczce Burgunda” Jarzyny, „Śnie nocy letniej” Kleczewskiej, „Klątwie” i „Pijakach” Wysockiej. Występował w spektaklach Mikołaja Grabowskiego, za rolę księdza Robaka „Panu Tadeuszu” otrzymał nagrodę w Opolu. Współtworzył oryginalne autorskie przestrzenie teatru Michała Borczucha, m.in. w genialnej „Lulu” oraz w „Werterze” i „Brandzie”. Zbudował fascynującą rolę w wysoko ocenionym „Przedtem/potem” Miśkiewicza, u Zadary był m.in. Antenorem w olśniewającej „Odprawie posłów greckich” czy Ulissesem we frapującej inscenizacyjnie i doskonałej aktorsko „Ifigenii. Nowej tragedii”, której podstawę stanowił przepisany przez Pawła Demirskiego klasyczny tekst Racine’a.

Także Jan Klata zobaczył w aktorze doskonałego H. W. Havemeyera, jednego z dwóch głównych protagonistów w „Weselu hrabiego Orgaza”, czy nieszczęsnego Gloucestera w wyróżnionym Złotym Yorrickiem „Królu Learze”. Gancarczyk został także obsadzony w dwóch realizacjach duetu Janiczak/Rubin: jako genialnie zagubiony, odklejony od rzeczywistości Adam Mickiewicz w „Towiańczykach…” oraz jako przezabawny w swej chorobliwej pedanterii Detektyw w „Sprawie Gorgonowej”.

W filmowo-teatralnym eksperymencie „Poczet Królów Polskich” Garbaczewskiego stworzył wyrazistą postać przebiegłego króla Władysława Jagiełły, który staje w filozoficzne szranki na Wawelu z gubernatorem Frankiem. Natomiast w uwodzącej wizualnie dekonstrukcji „Hamleta” jako HamletMaszyna: „Nie jest już dłużej Hamletem, lecz obdarza niejako swoje inkarnacje i w ogóle spektakl Garbaczewskiego rozmaitymi wątkami. Stąd bierze się lęk przed seksualnością i związane z tym skomplikowane relacje z matką, (…) stąd cross-dressing Hamleta Bieleni” (Marta Stańczyk, Dziennik teatralny”).

Aktor mistrzowsko operujący szeroką gamą środków doceniony został przez Krystiana Lupę, u którego u zagrał w obu częściach „Lunatyków”, „Zaratustrze” i w „Mistrzu i Małgorzacie”: „Wolanda gra Roman Gancarczyk. Jego rola wydaje się przedłużeniem Huguenau’a z «Lunatyków». Bohater powieści Brocha, w jego ujęciu, nosił piętno szatańskie, krył pokłady negatywnej energii. Był niczym «mały bies», który rósł w siłę, napawając się złem wyrządzanym innym. W «Mistrzu i Małgorzacie» Gancarczyk pokazuje nowe, inne wcielenie zła. Woland to szatan z «wyższej półki», wyrafinowany, z klasą, wykształcony, który posiadł chwilami ciążącą mu wszechwiedzę” – pisała Malwina Głowacka w „Teatrze”.

Aktor wystąpił w wielu spektaklach teatru telewizji i filmach, jego rola „Moim Nikiforze” (2004) Krzysztofa Krauze, nagrodzona została m.in. na festiwalu filmowym w Chicago. (afw)

 

Nagrody

2012 – 52 Kaliskie Spotkania Teatralne – nagroda aktorska za rolę Robaka w przedstawieniu „Pan Tadeusz czyli Ostatni Zajazd na Litwie”, reż. M. Grabowski
2007 – 32 Opolskie Konfrontacje Teatralne Klasyka polska – nagroda aktorska za rolę Antenora w przedstawieniu „Odprawa posłów greckich”, reż. M. Zadara

Odznaczenia

2015 – Srebrny Medal Gloria Artis – Zasłużony Kulturze

W teatrze

W repertuarze

Pozostałe