Zbigniew Kosowski

Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie /1975/.

1.09.1975 - 31.08.1979 - Teatr im. J. Kochanowskiego, Opole.

1.09.1979 - Stary Teatr, Kraków.

Debiutował w 1975 roku rolą Mefistofelesa w „Doktorze Faustusie” Marlowe’a na scenie opolskiego Teatru im. Jana Kochanowskiego, na której spędził pierwsze cztery sezony, po czym dołączył do zespołu Starego Teatru, gdzie pozostaje do dziś.
Warsztatowy perfekcjonista, oszczędny a zarazem niezwykle celny w użyciu środków wyrazu, obdarzony naturalną vis comica, jednocześnie refleksyjny i zdystansowany. Zbudował dziesiątki postaci, znakomicie wydobywając elementy komiczne z subtelnie akcentowanym dramatem, tragedią „smutnego błazna”. Pracował z Andrzejem Wajdą, Jerzym Jarockim, Rudolfem Ziołą, Tadeuszem Bradeckim (nagroda za rolę Walka w brawurowej „Wiośnie Narodów w Cichym Zakątku” na XXVII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych).
Najwięcej ról stworzył w inscenizacjach Krystiana Lupy począwszy od „Powrotu Odysa” Wyspiańskiego przez „Braci Karamazow” Dostojewskiego, I i II część „Lunatyków ” Brocha, „Malte” Rilkego, „Mistrza i Małgorzatę” Bułhakowa , „Zaratustrę” Nietzschego. Za rolę Burata w „Kalkwerku” został nagrodzony podczas XXXVIII Kaliskich Spotkań Teatralnych. Celna analiza psychologiczna relacji międzyludzkich w „Sztuce” Yasminy Rezy, którą przeprowadził Lupa w nietypowej dla swoich teatralnych zainteresowań formie „dobrze skrojonej komedii”, pozwoliła Kosowskiemu w roli Marca zabłysnąć pełnią swoich aktorskich możliwości: „jest idealnym wcieleniem mieszczanina z awansu, śmiesznie przywiązanego do tradycji, trzeźwego realisty, który nawet emocje zwykł przeliczać na pieniądze. Nieszczęście Marca to dojmujące poczucie intelektualnej niższości i niemożność wyrzeczenia się własnego osądu rzeczywistości”. Krystian Lupa nie tylko obsadzał go w niemal wszystkich swoich inscenizacjach, także najczęściej jemu podczas pracy nad przedstawieniami powierzał asystenturę reżyserską.
Aktor współpracował także wielokrotnie z Pawłem Miśkiewiczem: m.in. tworząc znakomitą rolę złotnika Helmuta, który podczas spektaklu nie wypowiada ani słowa, skoncentrowany na wykonywanych z emocjonalnym skupieniem, powtarzalnych działaniach w „Niewinie” Dei Loher. W pamięć widzów zapadły także inne role w spektaklach reżysera: na poły farsowe z nutą psychologii postaci Bystrego i Pana Grossa w wielowarstwowym, nasyconym szaleństwem obsesji „Auto da fé” Eliasa Canettiego, a także Mężczyzna z Mapą Nieba opowiadający o zaletach elektryczności i czarnej dziurze w „Przedtem/Potem” Schimmelpfenniga. Rolą Strażnika w „Król umiera, czyli ceremonia” Ionesco w reżyserii Piotra Cieplaka celnie wpisał się w nostalgiczną przypowieść o umieraniu.
Otwarty na różnorodność teatralnego języka doskonale odnajduje się w inscenizacjach twórców młodszego pokolenia, m.in. jako Wujek w „Dwunastu stacjach” Różyckiego w reżyserii Evy Rysovej czy jedna z postaci w przedstawieniu Marii Spiss „Pani Bóg Halina” Millera. Współpraca z Janem Klatą: Doktor Denkmal w „Trzech stygmatach Palmera Eldritcha” Dicka, korowód postaci w „Trylogii” Sienkiewicza oraz potraktowany z autoironicznym dystansem Drukarz Aslaksen z „Wroga ludu” – pokazują artystę podążającego za wyzwaniami, pełnego dynamiki, kreatywnego.
(eb)

Nagrody:

1987 - XXVII Kaliskie Spotkania Teatralne nagroda za rolę drugoplanową - za rolę Walka [w] Wiosna Narodów w Cichym Zakątku A. Nowaczyńskiego, reż. T. Bradecki.

1998 - XXXVIII Kaliskie Spotkania Teatralne nagroda za rolę epizodyczną - za rolę Baurata [w] Kalkwerk T. Bernharda,  reż. K. Lupa.

W teatrze:
Wróg ludu - DRUKARZ ASLAKSEN
Trylogia - ATAMAN, KOMPAN KMICICA, PRZEOR KORDECKI, KRÓL POLSKI, POTOCKI


Antygona – Postać w Chórze
Auto da fé – Pan Gross / Bystry
Bracia Karamazow – Pan Musiołowicz
Bracia Karamazow – Pan Polak
Burza – Bosman
Car Mikołaj – Kozłowski
Dla miłego grosza – Lokaj pułkownika Karola
Dom, który zbudował Jonathan Swift – Liliput II
Don Carlos infant Hiszpanii – Don Rajmund de Taxis
Dwanaście stacji – Wujek / Przewodnik wycieczki */ Pan Antonów / Babodziad
Dwanascie stacji Wujek/Przewodnik wycieczki
Fantazy – Kajetan
Faust cz. I – Czeladnik / Koczkodanica / Postać w Chórze Czarowników
Gyubal Wahazar Przyjemniaczek
Jak wam się podoba – Mr Martext
Kalkwerk – Radca Baurat
Król umiera, czyli ceremonie – Strażnik *
Księżniczka Turandot – Brighella
Lunatycy - Esch, czyli Anarchia Baltazar – Korn
Lunatycy - Huguenau czyli Rzeczowość – Komendant Kuhlenbeck
Malte albo Tryptyk marnotrawnego syna – Lekarz I / Szwagier / Gospodarz
Mąż – Doktor / Wariat
Mistrz i Małgorzata – Michał Berlioz
Mizantrop – Akast
Niewina – Helmut
Operetka – Jedna z postaci
Operetka – Franciszek
Pan Tadeusz czyli Ostatni Zajazd na Litwie – Podkomorzy
Pani Bóg Halina – Jedna z postaci
Powrót Odysa – Medon
Próba lotu – Kogutek
Przedtem/Potem – Mężczyzna Z Mapą Nieba
Queen Mary – Ricard
Rdza – B
Reformator – Kum
Republika marzeń – Szloma
Romans z wodewilu – Staszek
Romulus Wielki – Tulius Rotundus
Rzeczpospolita Babińska – Jedna z postaci
Sen nocy letniej – Piotr Kloc
Sen o Bezgrzesznej... – Pielgrzym / Skazaniec / Uczestnik obrzędu
Spaghetti i miecz – Kombatant
Szkoła żon – Oront *
Sztuka – Marc
Słomkowy kapelusz – Achilles de Rosalba
Słuchaj, Izraelu! – Żandarm niemiecki
Tomasz Mann – Frank
Tragiczna historia Hamleta księcia Danii – Dworzanin
Trylogia – Ataman / Kompan Kmicica / Przeor Kordecki / Król Polski / Potocki ***
Trzy stygmaty Palmera Eldritcha – Doktor Denkmal
Wiosna Narodów w Cichym Zakątku – Walek
Wit Stwosz – Wyrobnik
Woyzeck – Żołnierz
Wróg ludu – Drukarz Aslaksen
Wujaszek Wania – Ilja Tielegin
Wzorzec dowodów metafizycznych... – Fryer
Zaratustra – Karzeł