Marcin Czarnik

Absolwent Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie /2000/.

1.09.2002 -31.03.2004 - Teatr Polski, Wrocław

1.04.2004 - 31.08.2007 - Teatr Wybrzeże, Gdańsk

1.10.2006 - 31.08.2013 - Teatr Polski, Wrocław

10.09.2013 - Stary Teatr, Kraków


Rolę Feliksa Dzierżyńskiego w „Bitwie Warszawskiej 1920” zagrał na naszej scenie jeszcze gościnnie, a w sezonie 2013/14 dołączył do stałego zespołu Starego Teatru. Wyrazisty aktor ma na swoim koncie niemal 40 ról w spektaklach najbardziej znanych reżyserów. Do najwyżej ocenionych kreacji aktora należy rola Robespierre’a w „Sprawie Dantona” Przybyszewskiej (Teatr Polski, Wrocław, 2008), za którą dostał nagrody na festiwalach w Opolu, Kaliszu, Toruniu oraz w Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej. Na krakowskiej scenie gra w „Do Damaszku” Jana Klaty, gdzie pojawia się jako Idol, czyli przeżywający kryzys muzyk-performer. „Gra go Marcin Czarnik – od lat aktor Klaty. Był Hamletem w pamiętnym przedstawieniu w Stoczni Gdańskiej, by powrócić jako duch ojca w kolejnym «Hamlecie» tego reżysera – w Bochum. We wrocławskiej «Sprawie Dantona» był Robespierre'em, a potem wraz z Klatą dyrektorem przyjechał do Krakowa. To druga rola Czarnika w Starym Teatrze – i drugi sukces aktorski – pisał Witold Mrozek w „Gazecie Wyborczej”. – Ekstrawagancki pozer w ciemnych okularach przypomina Cybulskiego z «Salta» Konwickiego. Ta sama historia – artysta kabotyn, fałszywy mesjasz ze skłonnością do pretensjonalnych gestów, a do tego wieczny uciekinier. Przed czym ucieka? Przed banałem codzienności, odpowiedzialnością za bliskich, ale przede wszystkimi przed oczekiwaniami, które nakłada na niego społeczeństwo. Czarnik ironicznie bawi się scenicznymi typami gwiazdora, buntownika, poety – zarazem nie tracąc własnej charyzmy.”
Między innymi dzięki kreacji Hrabiego/Pankracego w „nie-boskiej komedii. WSZYSTKO POWIEM BOGU!” w reż. Moniki Strzępki, Jacek Sieradzki w swoim subiektywnym spisie aktorów pisze o Czarniku (zarazem przyznając mu kategorię: „zwycięstwo”): „widzę aktora na wielką miarę, w świetnym wieku, z bogatym doświadczeniem, z rozpierającą energią, gotowego na najwyższe wyzwania. Czy przed nim staną – nie od niego tylko zależy”. Niewątpliwie ważnym i szeroko komentowanym elementem wspomnianego przedstawienia jest sceniczna rozmowa Czarnika i Małgorzaty Hajewskiej-Krzysztofik, Hrabiego i rewolucjonisty Pankracego, zaczerpnięta z oryginału dramatu Krasińskiego.
Tak z kolei tytułową rolę aktora w „Gyubalu Wahazarze” w reżyserii Pawła Świątka, opisuje portal teatralia.com: „Publiczność z letargu wybudza On – Władca Much, Sułtan i Wielki Prostak w jednym. Gyubal Marcina Czarnika – owoc warsztatów z zakresu «body painting» i szybkiego kursu hinduskiej mitologii prawie jak legendarny wieloręki Śiwa oplata swoim wpływem każdy zakątek sceny”. Ten wszechstronny aktor na deskach naszego teatru zagrał również postać Młodzieńca, która zamyka obsadę ekologiczno-katastroficznego spektaklu „Stara kobieta wysiaduje” w reżyserii Marcina Libera.
(afw, sz.a)

Nagrody:

2015 - Nagroda im. S. Wyspiańskiego

W teatrze:
Do Damaszku - I (IDOL)
Stara kobieta wysiaduje - MŁODZIENIEC
Gyubal Wahazar - GYUBAL WAHAZAR
nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU! - KRASIŃSKI / HRABIA HENRYK
Bitwa warszawska 1920 - FELIKS DZIERŻYŃSKI
Triumf woli - Człowiek który nie umiał mówić o sobie dobrze / Brat McDonald 2
Dług -
Triumf woli (premiera) - Człowiek który nie umiał mówić o sobie dobrze / Brat McDonald 2
Do Damaszku - I (IDOL)


Bitwa Warszawska 1920 – Feliks Dzierżyński
Do Damaszku – I (Idol)
Gyubal Wahazar – Gyubal Wahazar
nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU! – Krasiński / Hrabia Henryk
Stara kobieta wysiaduje – Młodzieniec