Ewa Kaim

Absolwentka Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie /1995/.

1.09. 1994 - 31.08.1995 -Teatr Ludowy, Kraków.

1.09.1995 - Stary Teatr, Kraków.

Aktorka teatralna i filmowa, pedagog krakowskiej PWST. Obdarzona talentem i wrażliwością aktorka o delikatnej, lecz wyrazistej twarzy i dźwięcznym głosie na scenie Starego Teatru zadebiutowała już jako studentka (w „Śnie nocy letniej” Rudolfa Zioły, 1992), a w 1995 dołączyła do zespołu. Jest laureatką przyznawanej młodym artystom prestiżowej nagrody im. Leona Schillera.
Na scenie Starego Teatru jako Donna Evarista de las Cuebas – piękna, dzika, zmysłowa i pełna temperamentu – w „Weselu hrabiego Orgaza” Jana Klaty uosabiała kwintesencję przestylizowanej kobiecości. Tą rolą udowodniła, że doskonale czuje teatralny styl reżysera, który podjął się przeniesienia na scenę ekscentrycznej powieści filozoficznej Romana Jaworskiego, sięgając po elementy campu, groteski i popkultury: „Aktorzy tego teatrzyku wyglądają tandetnie – skomponowani są z podejrzanych, mocno używanych elementów. Donna Ewarysta (Ewa Kaim) występuje jako tancerka flamenco, Rita Hayworth (zdejmująca rękawiczkę), do sceny łóżkowej (z Havemeyerem) zakłada kreację z kołdry i poduszki” – pisała Joanna Targoń („Gazeta Wyborcza”). Także inne jej role – tańcząca w kółko jak figurka na pozytywce Winnie, ucieleśnienie czystej rozpaczy w finale „Tajnego agenta” Jana Klaty czy drapieżna femme fatale Ksawera Deybel obnosząca na piersiach makietę Starego Teatru w spektaklu „Towiańczycy, królowie chmur” duetu Janiczak/Rubin – to postaci głęboko zapadające w pamięć.
Ewa Kaim od początku równie łatwo odnajduje się w rolach dramatycznych (niezłomna Izabela z „Miarki za miarkę” Tadeusza Bradeckiego, Absolut z „Niewiny” Pawła Miśkiewicza lub marząca jedynie o zemście branka Eryfila w „Ifigeni. Nowej tragedii” Michała Zadary), jak komediowych (pełna werwy, nakreślona mocną kreską Teresa w „Pijakach” Barbary Wysockiej). Aktorka bez trudu prowadzi widzów z nastroju w nastrój, z tematu w temat, potrafi doskonale cieniować sceniczne wcielenia. Całą galerię takich świetnie nakreślonych, charakterystycznych wizerunków stworzyła w spektaklu „Być jak Steve Jobs. Bohaterowie polskiej transformacji. Ballada o lekkim zabarwieniu heroicznym” Marcina Libera. Jej Generałowa, Graffini, Posłanka, Grażyna Milijon i Pielęgniarka to świetnie uchwycone kolejne „postaci z kluczem” precyzyjnie wyznaczające  kamienie milowe procesu polskich przemian ustrojowych.
Muzykalna, obdarzona świetnym głosem aktorka efektownie zwieńczyła naukę w krakowskiej PWST rolą Velmy Kelly w musicalu „Chicago” w reż. Mieczysława Grąbki.  Jej talent muzyczny i komediowy wykorzystali Stanisław Radwan i Mikołaj Grabowski w oryginalnej „Operze mleczanej” inspirowanej rysunkami Andrzeja Mleczki, w której aktorka niepodzielnie panuje nad widownią uwodząc widzów jako brawurowy Alt.
Kolejne role w spektaklach Starego udowadniają, że aktorka doskonale odnajduje się w rozmaitych teatralnych światach, m.in. jako dociekliwa dziennikarka-feministka w „Sprawie Gorgonowej” duetu Janiczak/Rubin” czy wyobcowany, pogardzany przez towarzystwo „kosmita” Wiengierowicz w „Platonowie” Bogomołowa. W „Podopiecznych” Miśkiewicza natomiast Ewa Kaim nawiązuje dialog ze swą rolą sprzed lat (w „Niewinie” Dei Loher tego samego reżysera), ukazując w ten sposób znamienną ewolucję stosunku do kwestii uchodźców w naszym kraju.

Obecnie Ewa Kaim uczy adeptów aktorstwa w macierzystej krakowskiej uczelni, gdzie w 2014 zadebiutowała również jako reżyser spektaklem muzycznym „Dyplom z kosmosu”.
Zagrała w licznych spektaklach teatru telewizji i serialach; za rolę w „Aniele w Krakowie” A. Więcka „Barona” otrzymała nagrodę za debiut aktorski na najważniejszym polskim festiwalu filmowym w Gdyni (2002).
(afw)

Nagrody:
2001 – Stypendium twórcze miasta Krakowa
2001 – V Festiwal Komedii "Talia”, Tarnów –  wyróżnienie za rolę Marinelli w przedstawieniu "Spaghetti i miecz" T. Różewicza, reż. K. Kutz
1999 – Nagroda im. Leona Schillera dla młodych artystów sceny

W teatrze:
Być jak Steve Jobs. Bohaterowie polskiej transformacji. Ballada o lekkim zabarwieniu heroicznym. - GENERAŁOWA, GRAFINI, POSŁANKA, GRAŻYNA MILIJON, PIELĘGNIARKA
Pijacy - TERESA
Sprawa Gorgonowej - STANISŁAWA TEMIDA P.
Płatonow - Abraham Wiengierowicz
Oresteja - Tejsifone
nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU! - KRASIŃSKI / HRABIA HENRYK


Być jak Steve Jobs. Bohaterowie polskiej transformacji. Ballada o lekkim zabarwieniu heroicznym – Generałowa / Grafini / Posłanka, / Grażyna Milijon / Pielęgniarka
Damy i huzary – Józia
Don Juan – Elwira
Don Kichote – Aktor-Diabeł / Emerencja / Królowa we Śnie
Dumanowski Side A i B – Jedna z postaci
Dziady – dwanaście improwizacji – Pasterka / Panna
Fantom – Carla
Faust cz. I – Postać w Chórze świętych kobiet / Mieszczka / Lizka / Postać w Chórze Czarownic
Ifigenia. Nowa tragedia – Eryfila
Językami mówić będą – Sonia / Sarah
Kariera Artura Ui – Mabel Sheet
Markiza de Sade – Renée
Miarka za miarkę – Isabella
Niewina – Absolut / niewidoma kobieta
Oczyszczenie – Kasia
Opera mleczana – Alt
Operetka – Jedna z postaci
Oresteja – Tejsifone
Peer Gynt – Helga
Pieszo – Dziewczyna
Pijacy – Teresa
Przebudzenie – Wiosny Ilza
Płatonow
Reformator – Lubka
Romulus Wielki – Rea
Sen nocy letniej – Strusiopaw (PWST)
Sinobrody – nadzieja kobiet – Anna
Spaghetti i miecz – Marinella
Sprawa Gorgonowej – Stanisława Temida P.
Tajny agent dawniej znany jako koprofagi czyli znienawidzeni ale niezbędni – Sofia Antonowna / Winnie
Tak zwana ludzkość w obłędzie – Księżna
Terezin – Jedna z postaci
Towiańczycy, królowie chmur – Ksawera Deybel
Wesele hrabiego Orgaza – Donna Evarista de las Cuebas
Wielebni – Reverend Gloria Burton
Wspólny pokój – Julcia
Wyzwolenie – Harfiarka / Maska