Monika Frajczyk

Studentka V roku Państwowej Wydziału Aktorskiego Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie.

Na scenę przy ulicy Jagiellońskiej wkroczyła brawurowo rolą Petry we „Wrogu ludu” Ibsena w reż. Jana Klaty (premiera: październik 2015): „Oglądamy (…) znakomity debiut w Starym Teatrze młodziutkiej Moniki Frajczyk, jeszcze studentki PWST w Krakowie. Z charyzmą, ciekawą osobowością sceniczną wnosi na scenę coś unikalnego” – zapowiadała Gabriela Cagiel w „Gazecie Wyborczej”. 

To nie pierwsza pochlebna recenzja młodej aktorki. Krucha, wyrazista brunetka o ogromnych oczach zdziwionego dziecka potrafi bowiem zaskoczyć siłą i różnorodnością scenicznej ekspresji. W krakowskiej PWST zwróciła uwagę rolami w dyplomach: „Na L…” – na motywach  „Alicji w  Krainie Czarów” i „Alicji po drugiej stronie lustra” Lewisa Carrolla w reż. Aleksandry Koniecznej oraz „Niech żyje wojna!!!” Pawła Demirskiego, w reż. Remigiusza Brzyka. Recenzenci pisali m.in.: „Na uwagę zasługuje (…) kreacja Moniki Frajczyk. Jej Marusia od początku do końca wspaniale balansuje między przerysowaniem i przejmującym realizmem. Widać to zwłaszcza w pijackim monologu bohaterki już jako staruszki, co prawda zniszczonej przez życie, ale do końca zachowującej kokieteryjny rys. Tego rodzaju rolę łatwo sprowadzić do banału lub schematu. Zamiast tego aktorka stwarza pełnowymiarową, wzruszającą i zabawną zarazem postać” (Aleksandra Spilkowska, „Teatralia” Kraków). Za tę rolę dostała wyróżnienie na 33. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi.

Monika Frajczyk pochodzi z Bielska-Białej, gdzie uczyła się w szkole muzycznej (w klasie fletu poprzecznego). Jej pierwszym kontaktem z teatrem było Centrum Sztuki Kontrast, studium prowadzone przez aktorów Teatru Polskiego w Bielsku-Białej, ale przed aktorstwem studiowała edytorstwo (UP) oraz dziennikarstwo i komunikację społeczną (UJ). Jeszcze przed ukończeniem PWST zdążyła zagrać w dwóch pozaszkolnych spektaklach, również zbierając przychylne recenzje. O jej roli w „Skowycie” Macieja Podstawnego (Łaźnia Nowa, premiera 11 czerwca 2015) czytamy: „Najlepiej wypowiedziany i zagrany jest jeden z monologów Moniki Frajczyk, w którym aktorka opowiada o ideach i celach bitników głosem monotonnym, jak gdyby znudzonym, obiektywnym, niemal naukowym. Wydaje się czymś odurzona, jednak jej wywód (ta nazwa najlepiej oddaje charakter tego monologu) jest klarowny i spójny. Aktorce udało się doskonale podkreślić ten kontrast między językiem a mową ciała” – analizowała Klaudia Muca („Teatr dla Was”). W tym samym miesiącu w Małopolskim Ogrodzie Sztuki miała miejsce druga premiera z jej udziałem – „Kto wyciągnie kartę wisielca, kto błazna?” według „Króla Leara” Szekspira, reż. Paweł Miśkiewicz (26 czerwca 2015). Magda Huzarska Szumiec („Polska Gazeta Krakowska”), pisząc o córkach Leara doceniła rolę „Moniki Frajczyk grającej Cordelię, odklejonego od rzeczywistości elfa, który z młodzieńczą bezczelnością nie obawia się mówić ojcu prawdy”. 

(afw)

W teatrze:
Wróg ludu - PETRA
nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU! - PRZECHRZTA / CEPELIA WINY
Hamlet - ROSENCRANTZ
Triumf woli - Yoga śmiechu / Songhoy blues
Bitwa warszawska 1920 - AKTORKA KABARETOWA / RÓŻA LUKSEMBURG
Dług -
Triumf woli (premiera) - Yoga śmiechu / Songhoy blues