Bolesław Brzozowski

Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, im. L. Solskiego w Krakowie /1985/

1.09. 1985 – Stary Teatr, Kraków

Rok po debiucie w przedstawieniu poetycko-muzycznym „Trala-Tral-Tralalińscy” Tuwima na scenie Teatru Rozrywki w Chorzowie znalazł się w zespole Starego Teatru i pozostaje w nim niezmiennie do dziś. Od lat działa w ZASP, w 2015 roku został prezesem oddziału krakowskiego związku. Jest wykładowcą Wydziału Aktorskiego PWST w Krakowie.
Artysta wycyzelowanego półtonu, naturalnej vis comica, odwagi formalnej, mistrzowskiego opanowania plastyki ciała, nieprzeciętnej sprawności fizycznej. Stworzył kilkadziesiąt ról w inscenizacjach wybitnych twórców m.in.: Andrzeja Wajdy, Jerzego Jarockiego, Rudolfa Zioły, Tadeusza Bradeckiego, Mikołaja Grabowskiego.
Najczęściej współpracował z Krystianem Lupą, biorąc udział w większości przedstawień reżysera: począwszy od „Braci Karamazow” Dostojewskiego, „Malte” Rilkego, „Kalkwerk” Bernharda, obie części „Lunatyków” Brocha, „Mistrza i Małgorzatę” Bułhakowa po rolę Króla Lewego w medytacyjno-filozoficznej inscenizacji „Zaratustra” wg Nietzschego. Jego ogromna dyscyplina, świetny warsztat, a jednocześnie nieograniczona odwaga formalna dały w pracy z tym charyzmatycznym, odrębnym twórcą znakomite rezultaty, w każdej z kilkunastu zagranych ról.
Sanczo Pansa w „Don Kichocie” w reżyserii Marka Fiedora to jedna z najlepszych ról Brzozowskiego: „Stanowi zaprzeczenie klasycznego wizerunku tego bohatera: błazeńskiego, otyłego sługi, kontrastującego w każdym względzie ze swym panem. Brzozowski, choć niekiedy sceptyczny, wierzy w spełnienie idei Don Kichote’a. Doskonale rozumie się z nim, wspiera go z całych sił i współczuje, gdy Dulcynea okazuje się chłopką, a nie księżniczką, wreszcie ani na chwilę nie opuszcza go w chwili śmierci. Jest w tej postaci coś z prostodusznego ucznia i najwierniejszego przyjaciela” – ocenił rolę Tomasz Konina.
Artysta znakomicie odnalazł się w nowatorskich inscenizacjach Jana Klaty, m.in.: jako Norm Schein w „Trzech stygmatach Palmera Eldritcha” wg Dicka, w korowodzie wielobarwnych osobowości Sienkiewiczowskiej „Trylogii” (w tym Ketlinga of Elgin), w popisowej galerii postaci w „Weselu hrabiego Orgaza” Jaworskiego oraz kilku groteskowo-prześmiewczych rolach w obrazoburczym „Królu Ubu” Jarrego. Współtworzył Chór „komentujący, podbechtujący bohaterów, mający też jakieś własne tajemnicze interesy. Czasami groźny, czasami ironiczny, czasami złośliwy” w „Orestei” Ajschylosa. Wtapiając się w estetyczną poetykę przedstawienia interesująco poprowadził postać jarmarcznego Szarlatana w „Woyzecku” Büchnera, ekspresyjno-symbolicznym przedstawieniu w reżyserii Mariusza Grzegorzka. Podobnie niejednoznacznie, z dystansem stworzył kilka ról w okrutnej przestrzeni „Anatomii Tytusa. Fall of Rome” Heinera Müllera w reżyserii Wojtka Klemma.
Do bogatego katalogu postaci zagranych w spektaklach Jana Klaty aktor dołączył w roku 2015 rolę Kapitana Forstera w głośnym „Wrogu ludu” wg Ibsena.
(eb)

W teatrze:
Król Ubu - ARMIA POLSKA
Pijacy - LUSZTYKIEWICZ
Wróg ludu - KAPITAN HORSTER
Woyzeck - Szarlatan
Oresteja - Obywatel 1
Król Ubu - BOLESŁAW, GEN. ŁASKI, WPAS, WSŁUP
Trylogia - ATAMAN, KOMPAN KMICICA, MURZYN RADZIWIŁŁA, KETLING OF ELGIN


Albertusy i komedia rybałtowska nowa z r. 1615 – Jedna z postaci
Anatomia Tytusa Fall of Rome – Syn / Got / Trup
Bracia Karamazow – Kałganow
Dom, który zbudował Jonathan Swift – Błazen
Don Juan albo Kamienny Gość – Pietrek
Don Kichote – Sanczo Pansa
Dwaj panowie z Werony – Zbójca / Flavio
Faust cz. I – Chłop, Zły Duch
Fortynbras się upił – Hamlet
Iwona księżniczka Burgunda – Walenty / Żebrak / Wielki Sędzia
Kalkwerk – Höller
Kariera Artura Ui – James
Kaspar – Jeden z Kasparów
Klątwa – Jedna z postaci w Chórze
Król Ubu – Bolesław / Generał Łaski / Wpas / Wsłup
Lunatycy – Esch, czyli Anarchia – Lohnberg
Lunatycy – Huguenau czyli Rzeczowość – Dr Flurschutz
Malte albo Tryptyk marnotrawnego syna – Klein / Lekarz II
Mistrz i Małgorzata – Afraniusz
Mocarze – Zesłaniec
Oczyszczenie – Policjant
Operetka – Jedna z postaci
Oresteja – Obywatel 1
Peer Gynt – Gość weselny /Troll / Małpa
Piekarnia – Sprzedawca gazet Schmitt / Pan Bolke
Pijacy – Lusztykiewicz
Reformator – Pacjent III
Republika marzeń – Subiekt
Romulus Wielki – Jedna z postaci w Chórze Germanów
Sen nocy letniej – Tomasz Dzióbek
Ślub – Dostojnik / Zdrajca III
Spaghetti i miecz – Przewodnik
Słuchaj, Izraelu! – Bas I / Ryksiarz II / Chasyd
Tango Gombrowicz – Baron / Jedna z postaci w Grupie Polaków, Grupie Melomanów, Grupie Studentów, Grupie Krytyków
Termopile polskie – Mamonow / Oficer I / Chłop / Żołnierz polski i rosyjski
Trylogia – Ataman / Kompan Kmicica / Murzyn Radziwiłła / Ketling of Elgin
Trzy stygmaty Palmera Eldritcha – Norm Schein
Wesele hrabiego Orgaza – Prochryst / Szwajcarka / Dziennikarz 04
Woyzeck – Szarlatan
Wróg ludu – Kapitan Horster
Wujaszek Wania – Parobek
Zaratustra – Król Lewy
Zdrada – Kelner
Zemsta – Śmigalski