Anna Radwan

Absolwentka Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie /1990/

1.11.1991 – Stary Teatr, Kraków

Od momentu debiutu w Starym Teatrze stworzyła szereg błyskotliwych kreacji w spektaklach Zioły (Miranda w „Burzy”), Bradeckiego (m.in. Julia w „Miarka za miarkę”, Celia w „Jak wam się podoba”), Lupy (Kuzynka Agata w „Maltem”), Grabowskiego czy Fiedora. W „Ifigenii. Nowej Tragedii” Demirskiego w reż. Michała Zadary zachwyciła rolą Klytamnestry: „Anna Radwan-Gancarczyk gra jednocześnie dwie kobiety – zrozpaczoną matkę i groteskową żonę ważnej osoby, upajającą się swoją ważnością. Aktorka używa środków niebezpiecznie jaskrawych – krzyczy, gestykuluje – ale buduje postać intrygująco niejednoznaczną” (Małgorzata Ruda, „Dekada Literacka”).

Ironiczna, zmysłowa Anna Jagiellonka w „Poczcie Królów Polskich” Garbaczewskiego oraz przyziemna, zatroskana wojennym zamętem Kobieta z Poznania i bezwzględna Margaret Thatcher w „Bitwie Warszawskiej 1920” Strzępki i Demirskiego (nagrodzona na festiwalu w Kaliszu) – te diametralnie różne sceniczne wcielenia Anny Radwan pokazują niezwykły wachlarz jej aktorskich możliwości. W kolejnym spektaklu głośnego, zaangażowanego politycznie duetu – nagrodzonej licznymi prestiżowymi nagrodami aktorskimi „nie-boskiej komedii. WSZYSTKO POWIEM BOGU!” – brawurowo zagrała przejmującą postać Żony: „Do buntu wzywa Żona (znakomita Anna Radwan-Gancarczyk). Krzyczy, że nienawiść wobec rządzących bywa dobra” (Jacek Cieślak, „Rzeczpospolita”).

Wszechstronna aktorka, o delikatnej urodzie i ujmującym uśmiechu, potrafi znakomicie odnaleźć się w rolach tragicznych i w scenicznych żartach, w dramaturgii klasycznej i współczesnej. Jej świetne role w spektaklach Krzysztofa Warlikowskiego – „Krum”, „(A)pollonia”, „Koniec” – udowodniły, że bez trudu potrafi wpisać się w stylistykę jego teatru, tworząc niepowtarzalne kreacje ujmujące precyzją scenicznego rysunku. 

Jan Klata debiutując na scenie Starego Teatru powierzył jej jedną z ról w „Trzech stygmatach Palmera Eldritcha” z 2006 roku: „Radwan-Gancarczyk przekazała charakter Emily jednym, za to wyrazistym gestem: jej ręce pobrudzone gliną są ciągle uniesione ku górze, jakby miały bronić przystępu innym” – analizował Roman Pawłowski („Gazeta Wyborcza”). Równie wysoko ocenione zostały jej kreacje w „Orestei” wg Ajschylosa Klaty: „Atena i Elektra, bogini i kobieta-córka. Jedna wyniosła i mądra mądrością doskonałą, «wszechwiedzącą», druga – zdruzgotana, oszalała, osamotniona, bezsilna. Odmienne środki wyrazu, inna gestykulacja, spojrzenie, artykulacja. Dwa odmienne byty realne i sceniczne”. Z kolei w „Tajnym agencie” wg Conrada, zrealizowanym przez Jana Klatę w 2011, uwiodła widzów rolą subtelnej, naiwnej kobiety tragicznie zakochanej w człowieku, przez którego zginął jej brat. 

Anna Radwan potrafi z dystansem spojrzeć na swój zawód, czego dowiodła jako gwiazda teatru, Maria Tura w „Być albo nie być” (reż. M. Peschel), genialnie parodiując ekspresję przedwojennych aktorek – od Jadwigi Smosarskiej po Gretę Garbo. Zdolności wokalne i talent komediowy zaprezentowała w „Operze mleczanej” Radwana/Grabowskiego (wg Andrzeja Mleczki), gdzie jako Sopran przeskakuje z postaci w postać z powagą divy operowej wyśpiewując niezwykłe arie, duety i chóry.

Aktorka świetnie zagrała tytułową rolę w „cross-genderowym” „Płatonowie” Bogomołowa, w którym reżyser „ wyeksponował coraz częstsze u mężczyzn niezdecydowanie i rozdarcie. (…)  Otóż największą «babą» na scenie jest sam Płatonow, który wcale nie czerpie satysfakcji ze swoich podbojów. Zamiast odczuwać diabelską radość powiatowego hulaki – jest coraz bardziej rozdarty i niezdecydowany. Nie wie, czego chce. Kaprysi. Anna Radwan-Gancarczyk, pewnie za zgodą reżysera, nie wyzwoliła się ze swoich warunków fizycznych. Dzięki temu pokazała fizyczne piękno mężczyzny, bardziej atrakcyjnego od swoich kochanek. Znając meandry męskiej pychy i interesowności, można powiedzieć, że Płatonow nie zdecydował się na życie z nimi, bo nie były wystarczająco powabne” (Jacek Cieślak Teatr, 2016/4).

Aktorka ma na swoim koncie liczne występy w filmach, serialach i spektaklach teatru telewizji. 

(afw)

Odznaczenia: 

2015 – Srebrny Medal Gloria Artis

Nagrody:

2015 – Nagroda im. S. Wyspiańskiego 

2014 – 54 Kaliskie Spotkania Teatralne – wyróżnienie aktorskie za role Kobiety z Poznania i Margaret Thatcher w przedstawieniu „Bitwa Warszawska 1920” P. Demirskiego, reż. M. Strzępka

2008 – VII Festiwal Prapremier, Bydgoszcz – nagroda aktorska za rolę Klytamnestry w „Ifigenia. Nowa tragedia wg wersji Racine’a”, reż. M. Zadara

2004 –XLIII Rzeszowskie Spotkania Teatralne – III miejsce w plebiscycie publiczności na najlepszą żeńską kreację aktorską za rolę Sopranu w przedstawieniu "Opera mleczana" S. Radwana do rys. A. Mleczki, reż. M. Grabowski

2003 – IX Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej – wyróżnienie za rolę Sopranu w przedstawieniu „Opera mleczana” S. Radwana do rys. A. Mleczki, reż. M. Grabowski. 

1992 – nagroda krakowskiej filii Fundacji Kultury Polskiej


W teatrze:
Płatonow - Michaił Płatonow
Bitwa warszawska 1920 - KOBIETA Z POZNANIA / MARGARET THATCHER
Opera mleczana - SOPRAN
Oresteja - Elektra, Atena
Triumf woli - Wróżka / Zły Wilk 1
Triumf woli (premiera) - Wróżka / Zły Wilk 1


Bitwa Warszawska 1920 – Kobieta Z Poznania / Margaret Thatcher

Burza – Miranda 

Być albo nie być – Maria Tura, aktorka, żona Józefa 

Dom Bernardy Alba – Amelia (gościnnie)

Don Juan – Inez

Dwoje na huśtawce – Gizela

Egzekucja cennych wspomnień – Jedna z postaci

Fantazy – Dianna (gościnnie)

Faust cz. I – Postać w Chórze świętych kobiet / Wiejska dziewczyna / Postać w Chórze Czarownic

Ifigenia. Nowa tragedia – Klytamnestra

Jak wam się podoba – Celia

Kariera Artura Ui – Betty Dullfeet

Krum – Felicja

Malte albo Tryptyk marnotrawnego syna – Kuzynka Agata / Zoe

Markiza O.  – Julietta 

Mąż – Kobieta II / żona Doktora

Mąż i żona – Elwira

Miarka za miarkę – Julia

Mizantrop – Celimena 

Miłość na Krymie – Tatiana Jakowlewna Borodina

Nie-boska komedia – Panna Młoda / Żona

nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU! – Żona / Pankracy

Opera mleczana – Sopran

Oresteja – Elektra / Atena

Pieszo – Grajek

Poczet Królów Polskich – Anna Jagiellonka

Płatonow 

Reformator – Lubka

Sen nocy letniej – Helena

Sto lat kabaretu... Krakowskie kabarety XX wieku – Jedna z postaci / W Zielonym Baloniku, W Piwnicy pod Baranami/

Tajny agent dawniej znany jako koprofagi czyli znienawidzeni ale niezbędni – Natalia Haldin / Heath 

Tango Gombrowicz – Panna Muszka / Dama Blondyna / Jedna z postaci w Grupie: Polaków, Melomanów, Studentów, Krytyków 

tryptyk wyspiański – Andzia / Fala / Pokojówka I

Trzy stygmaty Palmera Eldritcha – Emily Hnatt

Utopia będzie zaraz – Jedna z postaci

Wujaszek Wania – Helena 

Wyzwolenie – Muza